Het was goed toeven op het begijnhofterras van Zuster Agnes en het was leuk (plezant) om weer de Mil te heten. Spannend was het ook: op je zestigste mannen terug zien die je op je achttiende voor het laatst gezien hebt! En dan het merkwaardig verschijnsel dat je als oud-lotgenoten gewoon de draad weer oppakt, alsof al die tussenliggende jaren er niet toe doen.
De mooiste anekdote van de avond? Die van een vlaamse haai, die een biologieles over vogels binnenzwom omdat de uit de Vlaanders afkomstige pater-docent de 'g' niet kon uitspreken. De leerling die halsstarrig weigerde iets anders op te schrijven dan wat de pater dicteerde, hield er een flink pak rammel aan over.
Volgende afspraak over enkele maanden. Met of zonder fiets.
 |
| Den Etienne, de Fonne, de Nico en den Herman |
