Vanmorgen zat ik om 6u20 al op de fiets voor een rondje van 80 km langs de Maas. Aan de Nederlandse kant naar Maaseik, langs de Belgische kant terug naar Maastricht. In de stilte voor de hitte kwam ik slechts een handvol fietsers en wandelaars tegen. De laatste 25 km had ik geluk. Ik kon aanpikken bij een mij voorbij fietsende oudere man, die er een tempo van 28 tot 30 km per uur op nahield. Het duurde even voor ik in de gaten had dat zijn fraaie racefiets voorzien was van nauwelijks zichtbare elektrische ondersteuning. Ik ging even naast hem fietsen en hij vertelde dat hij 77 jaar is en twee jaar geleden besloot dat hij wel nog veel wilde fietsen maar geen zin meer had om zich af te matten. Gezien zijn tempo en de adem de hij over had voor een vriendelijk praatje lukt hem dat uitstekend. Omdat het praten met wind op kop mij wel ging afmatten haastte ik mij, met zijn goedkeuring, weer aan zijn wiel. Tijd om mijn telefoon te nemen en een foto te maken, had ik niet. Maar geen nood, ik hoefde ChatGPT maar een beschrijving te geven van de man en zijn fiets!
