Mijn lief en ik hebben twee zonen die de veertig (ruim) gepasseerd zijn. Ze zitten in een fase waarin ze geregeld naar kerk of crematorium moeten voor de uitvaart van een vader of moeder van vrienden. Inmiddels weten ze welke soorten uitvaarten er zoal mogelijk zijn en van hun vrienden horen ze welke impact het overlijden van een ouder heeft en wat er allemaal geregeld moet worden. Zodoende hebben ze mijn lief en mij gevraagd wat hen te wachten staat (over een jaar of tien!). Onze huisarts is al langer op de hoogte van de manier waarop wij tegen levenseinde en voltooid leven aankijken, voor de begrafenis hadden we (al heel lang) een verzekering en onlangs hebben we een begrafenisondernemer gecontacteerd. Alle afspraken rondom onze uitvaarten zijn vastgelegd, zodat onze zonen zich enkel hoeven te concentreren op hoe ze willen rouwen. Uiteraard (!) schreef ik hier een versje over, het werd vandaag gepubliceerd op De Schaal van Digther en als je je afvraagt wat dit met fietsen te maken heeft: lees het gedicht!
