Enkele dagen in de Achterhoek geweest. Op de eerste dag fietsten mijn teerbeminde en ik een door het VVV aanbevolen knooppuntenroute van circa 60 km vanuit Lochem. Met gehuurde e-bikes! Het is mooi fietsen in de Achterhoek, zonder meer: veel binnen- en gravelwegen in een bosrijke omgeving. Alleen, onze routebeschrijving klopte niet helemaal en ze zijn ook in deze streek erg zuinig met knooppuntenbordjes. Die zijn links en rechts van de weg of heel hoog of heel laag geplaatst. Als er bij kruispunten en zijwegen geen bordje staat moet je rechtdoor. Op die manier kan het, zoals ons overkwam, (kilometers) lang duren eer je merkt dat je een (door een struik verborgen) bordje hebt gemist! Desondanks, het was een mooie tocht. We zagen onderweg zoveel e- bikende leeftijdgenoten dat we ons andermaal in een bejaardenreservaat waanden.
Op dag twee fietsen we een zelf uitgezet rondje van circa 50 km. En dat deden we samen met Wiebe en Anna, de schoonouders van onze oudste zoon. De trots droop er dan ook vanaf als onze gezamenlijke kleindochters ter sprake kwamen. Wij reden weer op onze e-bikes, Wiebe en Anna hadden hun ondersteuningloze sportfietsen bij. Nou ja, ze zijn jonger (zeker drie jaar!) dan wij en Wiebe vlamt iedere week minstens vijf keer de Vamberg op. Dat het tropisch warm werd, ach, op de fiets was het koeler dan in onze geventilatorde hotelkamer. Dit keer klopte de route wel en we reden wederom over lommerrijke binnen- en gravelwegen. Naast Wiebe pedalerend merkte ik het effect van een motortje, ook in standje eco. Terwijl Wiebe’s benen bleven draaien moest / mocht ik die van mij na twee keer trappen telkens even stil houden. Aan het eind van rit schakelde ik op de (lange) oprit van een brug zonder enige gêne niet naar standje tour maar naar standje sport. En Wiebe maar trappen! Schaamteloos sloeg ik hem gade!
